Ο Δημήτρης Σωτηρόπουλος για την υπόθεση Ζαχαρία

 

 Θέλω να ευχαριστήσω δημόσια του δημοτικούς συμβούλους της αντιπολίτευσης και τους επικεφαλής των παρατάξεων Νίκο Πιερακεά («Δυνατή Πόλη»), Κωνσταντίνο Σαρόπουλο («Μαζί με τους Πολίτες»), Βασίλη Γκιτάκο («Λαϊκή Συσπείρωση») και την ανεξάρτητη δημοτική σύμβουλο Ευγενία Καββαδία-Βατίστα, που στάθηκαν ομόψυχοι στο πλευρό μιας οικογένειας απέναντι σε μια απόφαση που δεν έλαβε υπόψη στο σύνολό της τη νομοθεσία και, συλλογικά, υπερασπίστηκαν το αυτονόητο.

Την εφαρμογή της.

Μακάρι να μπορούσα να ευχαριστήσω και όσους δημοτικούς συμβούλους απέμειναν να στηρίζουν την παράταξη Μίχου. Δυστυχώς, δεν στάθηκαν εκεί που έπρεπε.

Ο δήμαρχος μάλλον ...μπέρδεψε τον νόμο που αφορά το μειωμένο ωράριο μιας μητέρας νεογέννητου με τα δικαιώματα μιας μητέρας παιδιού ΑμεΑ.

Ίσως οι πολλές ώρες στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης να μην του αφήνουν πολύ χρόνο για διάβασμα. Ευτυχώς, αυτή τη φορά το facebook έκανε τη δουλειά του. Τα σχόλια φορέων, γονέων και ανθρώπων με αναπηρία από όλη την Ελλάδα, μαζί με την αίτηση θεραπείας της συζύγου μου και τις σχετικές διατάξεις που αυτή επικαλέστηκε, του ξεκαθάρισαν τελικά όσα και αν είχε ...μπερδέψει.

Όσο για την... «διευκόλυνση».

Θα μπορούσα να δώσω συνέχεια σε όσα δεν θα έπρεπε να έχει υποστεί η οικογένειά μου.

Θα μπορούσα να ανοίξω έναν δρόμο που ίσως, αν είχαν αντιστραφεί οι ρόλοι, ο ίδιος δεν θα δίσταζε να ακολουθήσει.

Δεν θα το κάνω. Δεν θα τον ακολουθήσω. Δεν θα απαντήσω στην ένταση και την εμπάθεια με το ίδιο νόμισμα.

Δεν θα γίνω ίδιος.

Και αυτό είναι ίσως το μεγαλύτερο μάθημα που πήρα από όλη αυτή την ιστορία.

Αν θέλουμε πραγματικά να αλλάξει κάτι στην πόλη, πρέπει να μείνουμε ενωμένοι. Μέχρι το τέλος.

Όχι απέναντι σε πρόσωπα.
Απέναντι στην τοξικότητα.

Γιατί όταν οι δημοτικές παρατάξεις ενώνονται, τότε ναι, υπάρχει ελπίδα, και αυτή την ενότητα που προέκυψε από αυτή την περίπτωση δεν πρέπει να την αφήσουμε να χαθεί.

Δημήτρης Σωτηρόπουλος
Ανεξάρτητος Δημοτικός Σύμβουλος