ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΜΑΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ «ΔΙΕΥΚΟΛΥΝΣΕΙΣ», ΚΥΡΙΕ ΔΗΜΑΡΧΕ

 Φίλες και φίλοι, μέλη της κοινότητας "Συνήγορος των ΑμεΑ",

Τις προηγούμενες ημέρες παρακολουθήσαμε την απόπειρα του Δήμου Αγίας Βαρβάρας να μετακινήσει αιφνιδιαστικά στο ΚΕΠ, με κυλιόμενο ωράριο και Σαββατοκύριακα, τη μητέρα (και επί 25 χρόνια υπάλληλο πρωινής βάρδιας) ενός κοριτσιού με βαριά αναπηρία 95%. Μια απόφαση που απειλούσε να διαλύσει την καθημερινότητα της οικογένειας, καθώς η μητέρα είναι ο μοναδικός άνθρωπος που μπορεί να φροντίσει το απολύτως εξαρτώμενο παιδί τα απογεύματα.

Χάρη στις άμεσες θεσμικές ενέργειες της οικογένειας και τη δική σας μαζική υποστήριξη, η απόφαση ευτυχώς ανακλήθηκε. Η νομιμότητα επικράτησε.

Όμως, το ζήτημα δεν τελειώνει εδώ. Η δημόσια ανακοίνωση που εξέδωσε ο Δήμαρχος Αγίας Βαρβάρας, Λάμπρος Μίχος, μας αφήνει βαθύτατα απογοητευμένους.

Μιλάμε για έναν άνθρωπο με τεράστια αυτοδιοικητική ιστορία: πρώην βουλευτής, πρώην Γραμματέας του Τομέα Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και στέλεχος με μελέτες στην κοινωνική πολιτική. Και όμως, διαπιστώνουμε σε επίσημο έγγραφό του τα εξής θλιβερά:

Αγνοεί επιδεικτικά τη νομοθεσία, υποβαθμίζοντας το σταθερό ωράριο της μητέρας σε απλή «διευκόλυνση, παρότι δεν προβλέπεται ως νομοθετημένη παροχή». Προσπερνά προκλητικά τη Σύμβαση του ΟΗΕ και τον Ν. 4488/2017 περί υποχρεωτικών «εύλογων προσαρμογών», την απαγόρευση των διακρίσεων λόγω σχέσης (Ν. 4443/2016), και περιφρονεί ευθέως τη συνταγματική επιταγή του Άρθρου 21!
Αντί να εξηγήσει τους λόγους της αρχικής του απόφασης, επιτίθεται ειρωνικά στον πατέρα, αποκαλώντας τον επανειλημμένα «μπαμπά "μάνατζερ"».
Κατηγορεί τον πατέρα ότι χρησιμοποιεί με «κυνικό τρόπο» το παιδί του για «αντιΜιχική προπαγάνδα». Στην πραγματικότητα, ο ίδιος εργαλειοποιεί την αναπηρία του παιδιού για να δικαιολογήσει μια αυθαίρετη διοικητική πράξη.
Φτάνει στο σημείο να προτρέπει δημόσια τους πολίτες και τον Τύπο να ζητήσουν από τον πατέρα... «αποκόμματα των εισιτηρίων» από τα επαγγελματικά του ταξίδια.

Ως κοινότητα ενεργών πολιτών με αναπηρία, δεν μας αφορούν οι τοπικές πολιτικές αντιδικίες. Μας αφορά όμως άμεσα η προάσπιση της αξιοπρέπειας των ΑμεΑ και των οικογενειών μας.
Όταν ένας πολιτικός με τέτοια πορεία στην προάσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων αντιμετωπίζει τις ανάγκες μιας οικογένειας ΑμεΑ με τέτοια θεσμική απρέπεια, το πρόβλημα μας αφορά όλους.

Τα δικαιώματά μας δεν είναι ελεημοσύνη, ούτε «διευκολύνσεις» για να δίνονται και να παίρνονται πίσω κατά το δοκούν. Είναι νόμοι του κράτους και απαιτούμε να εφαρμόζονται.

Στεκόμαστε δίπλα στην οικογένεια της Βιργινίας, του Δημήτρη και της Διαμαντής. Καμία ανοχή στην κακοδιοίκηση και τον μισαναπηρισμό.